List do Ministra Spraw Wewnętrznych i Prokuratora Generalnego PRL
W czasie ostatnich wydarzeń grudniowych i styczniowych w Szczecinie, załoga Stoczni Szczecińskiej miała możliwość stwierdzić, do jakich celów była przygotowana i użyta Milicja Obywatelska.
W dniach 21 XII 1979 r. i 24 I 1971 r. użyto skoncentrowanych sił MO przeciwko załodze Stoczni – z zamiarem wymuszenia na niej siłą odpowiednich decyzji.
W pierwszym przypadku użyto przeciw załodze broni palnej w wyniku czego są zabici i ranni. W drugim przypadku odcięto załodze dopływ energii elektrycznej, żywności, wody i ciepła, aby w ten sposób skłonić ją do ustępstw.
Postępowanie takie narażało na szwank mienie zakładu i gdyby nie zdecydowana postawa załogi mogło spowodować znaczne straty materialne oraz zagrozić życiu ludzi.
W czasie grudnia i stycznia organa MO aresztowały, zatrzymały (a w wielu wypadkach użyły przemocy fizycznej), wielu stoczniowców i członków załóg innych zakładów pracy, bez dostatecznego uzasadnienia. O tych sprawach już zgłaszaliśmy Ministrowi Spraw Wewnętrznych.
Raz jeszcze domagamy się uwolnienia wszystkich zatrzymanych w czasie tych wydarzeń – bez dostatecznego uzasadnienia. We wszystkich w/wym. sprawach zostały naruszone zasady konstytucyjne, zasady praworządności i sprawiedliwości i dlatego nie mogą pozostać nie rozpatrzone.
Załoga Stoczni chce znać nazwiska osób odpowiedzialnych za:
- wydanie rozkazu i użycia broni przeciw załodze w dniu 18 XII [19]70 r.,
- bezpośrednie użycie broni w tym dniu pod bramami Stoczni,
- zastosowanie blokady milicyjnej w Stoczni w dniu 21 XII 1970 r.,
- odcięcie dopływu energii do Stoczni w dniu 23 I 1971 r.
- zastosowanie blokady milicyjnej Stoczni w dniu 24 I 1971 r.
Załoga Stoczni chce również wiedzieć, jakie konsekwencje zostały wyciągnięte wobec osób odpowiedzialnych za łamanie praworządności we wszystkich w/wym. przypadkach.
Uważamy, że jeżeli Prokuratura wymaga od obywateli przestrzegania zasad prawa, to należy tego wymagać również od funkcjonariuszy państwowych, zgodnie z zasadami praworządności. Jeżeli zasada ta nie będzie przestrzegana, to nie będziemy mogli uznać, że w kraju naszym rządzi się sprawiedliwie.
Załoga Stoczni uważa, że organa Państwa Ludowego powołane do utrzymania porządku, ładu i bezpieczeństwa obywateli, utrzymywane są i opłacane z ciężkiego trudu klasy robotniczej tylko i wyłącznie w celu służenia tej klasie. Organa te nie mogą być usprawiedliwione za swoje postępowanie w grudniu 1970 r. i styczniu 1971 r. koniecznością obrony socjalizmu.
Oświadczaliśmy i oświadczajmy raz jeszcze, że:
- wystąpienia grudniowe i styczniowe załogi Stoczni i innych zakładów Szczecina nie zagrażały socjalizmowi,
- powstanie, budowa i obrona socjalizmu w Polsce jest naczelnym zadaniem i interesem klasy robotniczej,
- hasło obrony socjalizmu przez MO i inne organa porządku i bezpieczeństwa jest niedorzeczne i szkodliwe, milicja nie powinna być ani do tego powołana, ani nie jest do tego zdolna – przeciw komu bowiem broniła go w grudniu i styczniu?
Obronić socjalizm może tylko sama klasa robotnicza – milicja zaś powinna bronić klasy robotniczej, zabezpieczać jej spokojną pracę i życie, porządek i bezpieczeństwo obywateli naszego państwa.
W toczącym się obecnie procesie odnowy naszego życia społeczno-politycznego, załoga Stoczni chce zając należne jej miejsce. Rozumiemy potrzeby naszego Państwa – i służymy Mu solidną i wzmożona pracą – uważamy jednak, że nie tylko swoją pracą produkcyjną należy Mu służyć – należy też służyć Mu swoim rozumem, swoim poczuciem sprawiedliwości i odpowiedzialności – i te właśnie intencje leżą u podstaw tego listu, który kierujemy na ręce właściwych władz z nadzieją, że otrzymamy wyczerpującą i szybką odpowiedź.
W imieniu Załogi Stoczni Rada Zakładowa
Szczecin, dnia 18 III 1971 r.
Źródło: AIPN Sz 0012/393.
List strajkujących do Ministra Spraw Wewnętrznych i Prokuratora Generalnego PRL
w: Szczecin. Grudzień'70-Styczeń'71. Materiały edukacyjne pod red. M.Machałek i K. Rembackiej, Szczecin 2007, s. 52-53


Materiały 
